Statki napędzane parą zaczęły wypierać żaglowce na początku XIX w. Początkowo były to jednostki poruszane kołami łopatkowymi, mocowanymi na obu burtach, a około 1840 r. zastosowano dużo skuteczniejszą i sprawniejszą śrubę napędową. Parowce, zużywające wielkie ilości węgla jako paliwa, musiały być jednostkami dużymi. Stopniowo zamiast drewna głównym materiałem konstrukcyjnym stało się żelazo, a następnie stal. Pod koniec XIX w. Maszynownia jednego z największych liniowców pasażerskich była prawie tak przestronna, jak wnętrze katedry. Od około 1900 r. do czasów obecnych w największych statkach na miejsce silnika parowego montowane są turbiny parowe. Współcześnie większość statków poruszana jest przez silniki wysokoprężne. Tylko niektóre najszybsze statki wyposażono w turbiny gazowe, podobne do używanych w lotnictwie.